Het is alweer een maand geleden dat de Nederlandse
Nefrologiedagen werden gehouden, een jaarlijks interdisciplinair congres voor
zorgprofessionals die de Nefrologie tot hun vakgebied rekenen.
Ik, Marjan
Klomp, was uitgenodigd om een presentatie te houden over pijn bij
dialysepatiënten.
Dat was een voorrecht waar ik
graag gebruik van maakte.
Zoals u hebt gemerkt meten we inmiddels pijn op beide
dialyselocaties. Op de ziekenhuislocatie had 66% van de dialysepatiënten matige tot
ernstige pijn. Op de locatie 'de Bosrand' had 35% van de patiënten matige tot
ernstige pijn. Ik heb verteld waarom en hoe we hiermee zijn begonnen.
In de presentatie kwam verder naar voren wat voor soort pijn
er vaak bij dialysepatiënten voorkomt en wat wij daar aan hebben gedaan om die
pijn te verminderen. En welke pijn is dat dan? Pijn in de botten en gewrichten,
hoofdpijn en neuropatische pijn. De laatste is pijn door beschadiging aan of
prikkeling van het zenuwstelsel. We hebben de pijn bestreden door informatie te
geven over pijn en over de juiste manier van innemen van pijnmedicatie. Er werd
regelmatig nieuwe pijnmedicatie voorgeschreven door de arts, soms moest daar
onderzoek aan vooraf gaan. Neuropatische pijn is voor een deel te bestrijden
door te bewegen, dus het starten van fysiotherapie kan onderdeel zijn van een
behandeling van pijn.
En tot slot het begin van mijn presentatie::
Eerste sneeuw, ja, eerste sneeuw,
Maar wie heeft ogen voor de laatste
De laatste sneeuwpop, het smelten van de voeten
Wie let daarop?
Zo gaat het ook met pijn.
Je voelt het onbarmhartige begin,
Maar het verdwijnen maak je op
Uit het verdwenen zijn.
Een gedicht van Judith Herzberg.
Marjan Klomp
